Ondanks het feit dat hier de laatste tijd heel veel gebreid wordt, ben ik degene die nog steeds geen muts in mijn bezit heb. Ik moest het op koude winterdagen stellen met een muts van Nina die net ruim genoeg was voor mijn hoofd. Dus het werd tijd om eens aan ‘selfish knitting’ te doen en mezelf te verwennen met een muts uit één van m’n lievelingsbolletjes wol.  De superzachte Serpentina van Manos del Uruguay is een handgeverfde en handgesponnen merino-wol. Daarbij is Manos del Uruguay een sociale non-profitorganisatie die voor een duurzame tewerkstelling zorgt van Uruguayse vrouwen. Een top-wol dus!

Ik probeerde de Dublin-muts uit Jules en Julie maar die bleek net iets te groot te zijn, waarschijnlijk een totaal verkeerde berekening van mezelf. Maar ook de  parelboordsteek kwam niet mooi uit bij deze wol, met andere woorden, alles uittrekken en maar weer opnieuw beginnen.
Op Pinterest vond ik een handig schema om zelf je muts te berekenen dus ging ik hier verder mee aan de slag.

Wil je ook deze muts maken?

Zet 72 steken op met rondbreinaald n°6, brei 10 naalden in boordsteek 2/2, daarna tricot breien tot 21cm hoogte.  Dan is het tijd om te minderen  door de steken per 2 samen te breien, 1 toer tricot, terug de steken 2 per 2 samen breien, 1 toer tricot, 1 toer per 2 samen breien. Als laatste de draad door de resterende steken halen.
Bij Wolhuis Wolder haalde ik een pompom om er bovenaan aan te knopen.

Wol: Serpentina, Manos de Uruguay, kleur: Amelia;  bij Cross and Woods
Pompom: bij Wolhuis Wolder
Ondertussen zijn ook de winnaars van de Denksport winactie bekend. Proficiat Liesbet en Miek!